Áttu ekki örugglega árskort?

Erró

Kjarval

Ásmundur Sveinsson

Einar hefur aðallega fengist við málun og grafík en hefur einnig unnið með skúlptúr, steint gler, emaléringu og mósaík. Manneskjan í umhverfi sínu hefur verið sem rauður þráður í gegnum feril hans. Hann sækir oft innblástur í íslenska náttúru og íslenskt samfélag. Meðal annarra yrkisefna má nefna borgarsamfélagið, Íslendingasögurnar og trúarmyndir en hann hefur unnið talsvert að kirkjulist. Oft má finna samtímasögur í verkum hans, t.d. Gunnlaugssundið við Vestmannaeyjar árið 1984, en einnig má í verkum hans finna gagnrýni á íslenskt samfélag t.d. byggðarstefnu, sjávarútvegsmál, ofurkapítalisma og umhverfismál.Einar hélt sína fyrstu málverkasýningu á Íslandi 1968. Sýningin markaði kaflaskil með áhrifum popplistar, tjástefnu og endurkomu manneskjunnar í íslenska málverkið, sem var á skjön við abstraktlistina sem hafði ráðið ríkjum á Íslandi í um 20 ára skeið. 

Í tilefni af yfirlitssýningu á verkum Karls Kvaran í Listasafni Íslands 2010 segir Ásdís Ólafsdóttir svo í sýningarskrá um verk listamannsins á öndverðum áttunda áratugnum: „Með sérsýningu í Bogasalnum í nóvember 1968 hefur orðið talsverð breyting á list hans. Í gvassmyndunum, unnum á næstliðnum tveimur árum, hafa fíngerðar, kantaðar línur, sem hlykkjast um litaðan myndflötinn líkt og stílfærðar eldingar, leyst þykka lóð- og lárétta grindina af hólmi; skálínur og óregluleg form koma í stað ferninga. … Næstu umskipta í list Karls varð vart á sýningu hans í Bogasalnum þremur árum síðar. Þá hafði hann innleitt bogadregin form og stækkað litfletina. Einnig hafði orðið sú breyting á að línur voru ekki allar jafn skýrt dregnar og áður og sumar smituðu út frá sér á allt að því lífrænan hátt. ... Í nóvember 1974 hélt hann stóra sýningu í Norræna húsinu þar sem gaf að líta … stór olíumálverk þar sem myndefnið var annaðhvort hrynjandi brotinna hringja eða stór hringform bæði úr fíngerðum og kröftugum línum. ... Það sem einkennir ... olíuverk Karls eftir 1974 er að þau eru unnin æ ofan í æ og glittir iðulega í eldri pensilför og línur undir yfirborðinu. Þetta ágerist eftir því sem á leið og myndirnar urðu knappari í formi og lit“ (Ásdís Ólafsdóttir: Karl Kvaran, bls. 18–19).Myndin Orðstír, ásamt fleiri í svipuðum dúr, urðu til á næstu árum. Um tilurð þeirra segir Ásdís Ólafsdóttir: „Upp úr 1973–1974 vann [Karl] syrpu með lífrænum bylgjuformum þar sem litur og lína haldast í hendur. Þessi verk eiga vissan skyldleika við myndir Þorvaldar Skúlasonar af lygnum og bylgjum, nema að línur Karls eru mun mýkri og liggja í hring, meðan form Þorvaldar stefna í eina átt út úr myndfletinum“ (Ásdís Ólafsdóttir: Sama rit, bls. 20).

Daði Guðbjörnsson hefur farið ótroðnar slóðir í listsköpun sinni og tileinkað sér sérstæðan og persónulegan stíl. Hugmyndir, tákn og tilvitnanir eru honum óþrjótandi viðfangsefni.

Ásgerður Búadóttir (1920–2014) var brautryðjandi á sviði listvefnaðar á Íslandi. Í verkum hennar sameinast aldagamlar aðferðir handverksins og frjáls sköpun nútímamyndlistar. Hún bar mikla virðingu fyrir vefnaði sem listformi, möguleikum hans og takmörkunum. Efniviður Ásgerðar var fyrst og fremst íslensk ull í sauðalitum, brotin upp með lituðu bandi í bláum og rauðum litatónum. Síðar á ferlinum tók hún að nota íhnýtt hrosshár í verk sín sem mynda ofna heild og skapa ríka efniskennd. Verk Ásgerðar eiga sér djúpar rætur í íslenskri handverksmenningu en ekki síður nútímamyndlist, þetta tvinnar hún saman á frjóan og skapandi hátt. 

Bragi Ásgeirsson var fjölhæfur myndlistarmaður sem afkastaði miklu á ferli sínum. Hann aflaði sér yfirgripsmikillar menntunar í myndlistinni og nam í mörgum löndum. Myndlist hans er víðfeðm en þar má nefna teikningar, fígúratíf grafík, upphleypt popplistaverk og abstrakt málverk. Enginn einn listamaður fremur en annar hafði afgerandi áhrif á myndlist Braga en þó eru ákveðnir málarar sem Bragi hafði meiri mætur á en öðrum. Þar má nefna listamenn eins og Picasso, Munch, Jón Stefánsson, Modigliani, Matisse og Hammershøi.

Safneign