Áttu ekki örugglega árskort?

Erró

Kjarval

Ásmundur Sveinsson

Nightmare

La Gifle

Skissa fyrir veggmynd í La Villette visindasafnið í París

skissa fyrir veggmynd í La Villette visindasafnið í París

Sonja et le cheval blanc /Sonja og hviti hesturinn

Fiskivíðátta

Fishscape

Án titils

Erró - Paysages 84

Halldór Laxness

Foreign Tourists

Pasteur

Erró gerði margar myndasyrpur, klippimyndir og málverk, í byrjun níunda áratugar liðinnar aldar þar sem hann setti á svið glæsilegar og tælandi ungar stúlkur frá Norður-Afríku, ýmist naktar eða sveipaðar klæðum. Uppruna þessara mynda er að finna í miklu safni póstkorta frá nýlendutíma Frakka sem Erró fann á flóamarkaði í París. Fyrirmyndirnar, oftast vændiskonur, voru ljósmyndaðar á klisjukenndan hátt þar sem blandað var saman erótík og framandleika sem lýsti fyrst og fremst kynórum Vesturlandabúa. Í myndsyrpunum gengur Erró þvert á goðsagnir og klisjur um þessar „innfæddu“ konur og setur á svið aðra frásögn sem ætlað er að heiðra þessar þögulu og óþekktu hetjur. Í Kertinu nýtir hann sér ljósmynd af fagurri márískri ungmey ásamt hluta af uglumálverki (1860) eftir Jean-Jacques Aubusson og verki eftir Pieter Claesz, Kyrralíf með kerti (1627). Erró setur stúlkuna inn í fallegt og dularfullt umhverfi, hlaðið tilvísunum í auðlegð og ekki síður kunnáttu (bækur, gleraugu) og visku (ugla) að hætti endurreisnarmálara á borð við Hans Holbein yngri. Danielle Kvaran

La Bougie / Kertið

Mamunia

Erró - Toiles et Collages 81-84

Erró - Paysages 1959/1985

Bonjour Monsieur Picasso

1960-1980 autour de la figuration narrative.

Erró - Aquarelles 1983, 1984, 1985

Erró - Peintures, collages

Man with a flower / Maður með blóm

Two faces / Tvö andlit

Ghost Rider / Næturriddari

Erró lýsir Fiskivíðáttu sem einu af sínum mest krefjandi verkum en málverkið var marga mánuði í vinnslu. Hér er um grafík-útgáfu að ræða. Hann vann tvær klippimyndir við undirbúning verksins þar sem hann mótaði myndbygginguna. Í annarri þeirra er fiskunum raðað upp án dýptar en í hinni notar hann sellófan til að skapa þá sjónhverfingu að fiskarnir skjótist upp í loft. Fallhlífarstökkvararnir, sem bættust við síðar, falla ofan af himnum og skjóta á fiskana. Þeir eru vorkunnsverðar fígúrur, dæmdar til að hverfa á örfáum sekúndum, étnar af píranafiskum, en samt halda þeir áfram að skjóta þrátt fyrir tilgangsleysi gjörðarinnar og fullvissuna um eigin hverfulleika.

Verkið, sem málað var á tíma Víetnamstríðsins, varpar á táknrænan hátt ljósi á fáránleika ofbeldis og baráttu sem er dæmd til að mistakast, sviðsett í iðandi ringulreið þar sem stöðug spenna er til staðar. Í dag má endurtúlka verkið í samhengi umhverfismála, ofnýtingar hafsins og röskunar á fæðukeðjum. Yfirgengileiki atburðarásarinnar verður þá eins konar fyrirboði um þann vistfræðilega harmleik sem við stöndum frammi fyrir.

Safneign-eldra