Veldu ár

2019 (19)
2018 (19)
2017 (21)
2016 (18)
2015 (20)
2014 (19)
2013 (17)
2012 (17)
2011 (23)
2010 (26)
2009 (26)
2008 (24)
2007 (26)
2006 (14)
2005 (16)
2004 (24)
2003 (32)
2002 (18)
2001 (20)
2000 (19)
1999 (13)
1998 (11)
1997 (14)
1996 (17)
1995 (17)
1994 (17)
1993 (22)
1992 (27)
1991 (24)
1990 (24)
1989 (25)
1988 (38)
1987 (38)
1986 (26)
1985 (28)
1984 (34)
1983 (28)
1982 (30)
1981 (26)
1980 (27)
1979 (21)
1978 (23)
1977 (21)
1976 (24)
1975 (19)
1974 (11)
1973 (11)
30.11.2001
20.01.2002

Beggja skauta byr

Menn eru almennt sammála um að landið, náttúran og náttúruöflin hafi verið ríkjandi viðfangsefni íslenskrar myndlistar á tuttugustu öld. Þetta á ekki aðeins við um verk þeirra sem lögðu nýjan grunn að að myndlist hér á landi á fyrstu áratugum síðustu aldarinnar, heldur einnig um verk þeirra sem á eftir komu.

Þrátt fyrir nýja strauma, nýja hugmyndafræði og jafnvel nýja miðla sem komið hafa fram með nýjum kynslóðum listafólks er það engu að síður samdóma álit þeirra sem fylgjast með þróuninni á alþjóðavettvangi að sérstaða listsköpunar hér á landi liggi enn fyrst og síðast í vægi náttúrunnar í þeirri list sem nú ber hæst.  Þar með verður ekki sagt að íslensk samtímalist sé einsleit eða tilbreytingalítil.

Nálgun listafólks á viðfangsefnin er eins fjölbreytt og þeir eru margir; það er tryggt með þeirri þróun á persónulegum stíl og framsetningu sem eru aðalsmerki hvers þess listamanns sem vert er að veita nokkra athygli. Sú sköpunaraðferð sem Guðmundur R. Lúðvíksson hefur valið sér og þróað um árabil hefur þá sérstöðu, að með nokkurri einföldun má segja að hann velji aðeins staðinn og stundina; náttúruöflin taka síðan til við að skapa listaverkin með þeim hætti sem þeim þóknast á hverjum tíma.

Veðurteikningar listamannsins verða til fyrir villtan kraft veðurguðanna, blíðu þeirra, kyrrð eða kviklyndi, allt eftir því hvað þeim þóknast dag hvern. Afraksturinn hverju sinni verður einstök heimild, heilarsýn tímabila sem ekki verða skráð með sannari hætti, þar sem tölur og mælingar geta aldrei gefið þá tilfinningu fyrir ákveðnum stað og tíma sem birtist í myndverkum náttúrunnar.

Á þessari sýningu birtast okkur tvær sjálfstæðar sýnir á daga nóvembermánaðar á fyrsta ári nýrrar aldar. Önnur er fengin úr miðjum Eyjafirði, en hin úr nágrenni Reykjavíkur. Átök og ástríður náttúruaflanna hafa þannig verið skráð í myndverkum, sem verða forvitnilegur vitnisburður um ákveðna og einkar áhugaverða listsköpun jafnt sem veðrið sjálft þennan mánuð – heimild og listaverk í senn. Eiríkur Þorláksson.

Listamaður/-menn: 
Sýningarstjóri/-ar: 
Ágústa Kristófersdóttir
Boðskort: 
Sýningarskrá: 

Smelltu á myndirnar til að skoða fleiri myndir á Instagram og póstaðu þínum eigin með því að merkja þær með #myllumerki sýningarinnar.
Mundu að fylgja Listasafni Reykjavíkur á @reykjavikartmuseum.