Erró

Samklipp er aðferð sem Erró uppgötvaði fyrst og kannaði sem nemandi við Mynd- og handíðaskóla Íslands í Reykjavík á árunum 1950–1951. Með því að nota rifna eða klippta pappírsbúta, sem hann hafði litað í höndunum fyrirfram, skapaði hann bæði óhlutbundin og fígúratíf verk. Innblástur sótti hann bæði í sögu nútímalistar og í myndlistarhefð samtímans. Maður og vél er lífleg, litrík og glaðleg klippimynd í anda Matisse, sem sýnir samhljóm milli manns og vélar í nútímasamfélagi. Í miðjunni sést maður í virku samspili við flókið kerfi hjóla og trissa, og virðist hann hafa fulla stjórn. Líkt og eldur – sem mannkynið náði að beisla – er tæknin hér sýnd sem öflugur bandamaður sem styður við framfarir mannkynsins. Þessi bjartsýna sýn er í skýrri andstöðu við þá afstöðu sem Erró tók síðar á svokölluðu „véltímabili“ sínu, þar sem vélar tákna fremur eyðileggingu en framfarir.